De splijtstof

Een kerncentrale werkt op basis van atoom(kern)splijting. De splijtstof die hiervoor nodig is, wordt meestal gemaakt uit uranium: een natuurlijke grondstof. In de reactor ontstaat vanzelf ook een nieuw splijtbaar atoom: plutonium. Dit gaat meedoen in het splijtingsproces. EPZ maakt gebruik van verschillende soorten uranium en overweegt om ook meer van de splijtbare grondstof plutonium te gaan gebruiken.

Uranium en plutonium

Uranium wordt gewonnen uit geologische aardlagen waarin het al miljoenen jaren is opgesloten. Uit natuurlijk uraniumerts kan (laagverrijkte) uraniumsplijtstof gemaakt worden.

De herkomst van EPZ's uranium

De productie van splijtstoffen voor kerncentrales begint met de winning van natuurlijk uranium uit de aarde.  Er zijn circa 20 landen waar op commerciële basis uraniumerts wordt gewonnen. Daarvan zijn Canada, Australië, en Kazachstan de belangrijkste.

Soorten splijtstof

Om minder afhankelijk te zijn van de markt, gebruikt EPZ verschillende soorten splijtstof. In de kerncentrale wordt naast verrijkt natuurlijk uranium ook gerecycled uranium gebruikt in combinatie met ex-militair uranium.

Splijtstofcyclus

Splijtstof wordt in de kerncentrale volgens een vaste cyclus gemaakt, gebruikt en hergebruikt. De eerste stap is de winning van uraniumerts, de laatste stap is het opbergen van kernafval. Daartussen zitten twee belangrijke tussenstappen.

Milieueffecten splijtstofcyclus

Een kerncentrale heeft nagenoeg geen radioactieve emissies naar lucht en water. EPZ voelt zich echter ook verantwoordelijk voor de milieueffecten in de hele splijtstofcyclus, van de uranium mijn tot aan de geologische eindberging van de afvalstoffen.

Recyclen gebruikte splijtstof

Gebruikte splijtstofelementen van van onze kerncentrale voeren we af naar de recyclingfabriek in het Franse La Hague. Daar wordt de inhoud geschikt gemaakt voor hergebruik.

MOX brandstof

EPZ onderzoekt de inzet van Mengoxide (MOX) reactorbrandstof en wil daarmee het gebruik van natuurlijk uraniumerts verminderen.